Typy pytań TOEFL Reading: wszystkie 10 typów z przykładowymi pytaniami i odpowiedziami

Nie musisz znać każdego trudnego słowa, aby uzupełnić te luki. Gramatyka daje Ci pewny punkt wyjścia, a widoczne litery potwierdzają Twój wybór.

1. Na chwilę zignoruj widoczne litery.
2. Przeczytaj słowa po obu stronach luki i zapytaj: jaką funkcję musi pełnić brakujące słowo?
3. Przewidź część mowy: rzeczownik, czasownik, czasownik modalny, przymiotnik, przysłówek, przyimek lub określnik.
4. Z widocznych liter i znaczenia korzystaj dopiero wtedy, gdy znasz już część mowy.

Rzeczownik nazywa osobę, miejsce, rzecz lub ideę. W zdaniu często pełni jedną z dwóch funkcji: podmiotu, który wykonuje czynność, albo dopełnienia, na które czynność jest skierowana.

Szukaj mocnych wskazówek: „a”, „an”, „the”, „this” lub „that” przed luką, przymiotnik tuż przed nią albo czasownik lub przyimek, który wymaga po sobie dopełnienia.

Niektóre rzeczowniki występują w stałych wyrażeniach łączących, które wiążą ze sobą myśli. Ucz się całego wyrażenia jako jednej przydatnej całości, na przykład „for example”, „in fact” i „as a result”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc proste słowo strukturalne wewnątrz wyrażenia łączącego łatwo może stać się luką.

Czasownik wyraża czynność lub stan. Musi pasować do podmiotu i do czasu zdania. Czasownik może też wystąpić jako imiesłów zakończony na „-ing” lub „-ed”.

Wskazówki: znajdź podmiot, a potem zapytaj, co on robi albo w jakim jest stanie. Sprawdź pobliskie czasowniki posiłkowe, takie jak „is”, „was”, „has” lub „can”.

Czasownik modalny to szczególny czasownik posiłkowy, który wyraża możliwość, umiejętność, pozwolenie, radę, przewidywanie lub konieczność. Najczęstsze czasowniki modalne to „can”, „could”, „may”, „might”, „must”, „should”, „will” i „would”.

Najmocniejszą wskazówką jest słowo po luce: po czasowniku modalnym zwykle stoi czasownik w formie podstawowej, bez „to”. Na przykład: „might occur”, „could explain” i „should compare”.

Przymiotnik opisuje rzeczownik. Zwykle stoi bezpośrednio przed tym rzeczownikiem albo po czasowniku łączącym, takim jak „be”, „seem” czy „become”.

Wskazówki: szukaj rzeczownika tuż po luce albo czasownika łączącego przed nią. Na przymiotnik wskazują też „more”, „most”, „-er” i „-est”.

Przysłówek określa czasownik, przymiotnik albo inny przysłówek. Może mówić, jak, kiedy, gdzie lub w jakim stopniu coś się dzieje.

Końcówka „-ly” to mocna wskazówka, choć nie każdy przysłówek kończy się na „-ly” i nie każde słowo z „-ly” jest przysłówkiem. Sprawdź, jaką funkcję pełni słowo w zdaniu.

Przyimek to krótkie słowo strukturalne, które pokazuje związek: miejsce, czas, kierunek, źródło lub sposób. Typowe przykłady to „in”, „on”, „at”, „by”, „with”, „through” i „between”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc bardzo proste słowa strukturalne też często są ucinane.

Określnik (determiner) wprowadza grupę rzeczownikową albo zawęża jej znaczenie. Mówi nam, który, ile albo czyj. Przykłady to „a”, „an”, „the”, „this”, „these”, „each”, „every”, „several” i „many”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc krótkie słowa gramatyczne, które wprowadzają rzeczowniki, często okazują się odpowiedzią.

Nie musisz znać każdego trudnego słowa, aby uzupełnić te luki. Gramatyka daje Ci pewny punkt wyjścia, a widoczne litery potwierdzają Twój wybór.

1. Na chwilę zignoruj widoczne litery.
2. Przeczytaj słowa po obu stronach luki i zapytaj: jaką funkcję musi pełnić brakujące słowo?
3. Przewidź część mowy: rzeczownik, czasownik, czasownik modalny, przymiotnik, przysłówek, przyimek lub określnik.
4. Z widocznych liter i znaczenia korzystaj dopiero wtedy, gdy znasz już część mowy.

Rzeczownik nazywa osobę, miejsce, rzecz lub ideę. W zdaniu często pełni jedną z dwóch funkcji: podmiotu, który wykonuje czynność, albo dopełnienia, na które czynność jest skierowana.

Szukaj mocnych wskazówek: „a”, „an”, „the”, „this” lub „that” przed luką, przymiotnik tuż przed nią albo czasownik lub przyimek, który wymaga po sobie dopełnienia.

Niektóre rzeczowniki występują w stałych wyrażeniach łączących, które wiążą ze sobą myśli. Ucz się całego wyrażenia jako jednej przydatnej całości, na przykład „for example”, „in fact” i „as a result”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc proste słowo strukturalne wewnątrz wyrażenia łączącego łatwo może stać się luką.

Czasownik wyraża czynność lub stan. Musi pasować do podmiotu i do czasu zdania. Czasownik może też wystąpić jako imiesłów zakończony na „-ing” lub „-ed”.

Wskazówki: znajdź podmiot, a potem zapytaj, co on robi albo w jakim jest stanie. Sprawdź pobliskie czasowniki posiłkowe, takie jak „is”, „was”, „has” lub „can”.

Czasownik modalny to szczególny czasownik posiłkowy, który wyraża możliwość, umiejętność, pozwolenie, radę, przewidywanie lub konieczność. Najczęstsze czasowniki modalne to „can”, „could”, „may”, „might”, „must”, „should”, „will” i „would”.

Najmocniejszą wskazówką jest słowo po luce: po czasowniku modalnym zwykle stoi czasownik w formie podstawowej, bez „to”. Na przykład: „might occur”, „could explain” i „should compare”.

Przymiotnik opisuje rzeczownik. Zwykle stoi bezpośrednio przed tym rzeczownikiem albo po czasowniku łączącym, takim jak „be”, „seem” czy „become”.

Wskazówki: szukaj rzeczownika tuż po luce albo czasownika łączącego przed nią. Na przymiotnik wskazują też „more”, „most”, „-er” i „-est”.

Przysłówek określa czasownik, przymiotnik albo inny przysłówek. Może mówić, jak, kiedy, gdzie lub w jakim stopniu coś się dzieje.

Końcówka „-ly” to mocna wskazówka, choć nie każdy przysłówek kończy się na „-ly” i nie każde słowo z „-ly” jest przysłówkiem. Sprawdź, jaką funkcję pełni słowo w zdaniu.

Przyimek to krótkie słowo strukturalne, które pokazuje związek: miejsce, czas, kierunek, źródło lub sposób. Typowe przykłady to „in”, „on”, „at”, „by”, „with”, „through” i „between”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc bardzo proste słowa strukturalne też często są ucinane.

Określnik (determiner) wprowadza grupę rzeczownikową albo zawęża jej znaczenie. Mówi nam, który, ile albo czyj. Przykłady to „a”, „an”, „the”, „this”, „these”, „each”, „every”, „several” i „many”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc krótkie słowa gramatyczne, które wprowadzają rzeczowniki, często okazują się odpowiedzią.

Nie musisz znać każdego trudnego słowa, aby uzupełnić te luki. Gramatyka daje Ci pewny punkt wyjścia, a widoczne litery potwierdzają Twój wybór.

1. Na chwilę zignoruj widoczne litery.
2. Przeczytaj słowa po obu stronach luki i zapytaj: jaką funkcję musi pełnić brakujące słowo?
3. Przewidź część mowy: rzeczownik, czasownik, czasownik modalny, przymiotnik, przysłówek, przyimek lub określnik.
4. Z widocznych liter i znaczenia korzystaj dopiero wtedy, gdy znasz już część mowy.

Rzeczownik nazywa osobę, miejsce, rzecz lub ideę. W zdaniu często pełni jedną z dwóch funkcji: podmiotu, który wykonuje czynność, albo dopełnienia, na które czynność jest skierowana.

Szukaj mocnych wskazówek: „a”, „an”, „the”, „this” lub „that” przed luką, przymiotnik tuż przed nią albo czasownik lub przyimek, który wymaga po sobie dopełnienia.

Niektóre rzeczowniki występują w stałych wyrażeniach łączących, które wiążą ze sobą myśli. Ucz się całego wyrażenia jako jednej przydatnej całości, na przykład „for example”, „in fact” i „as a result”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc proste słowo strukturalne wewnątrz wyrażenia łączącego łatwo może stać się luką.

Czasownik wyraża czynność lub stan. Musi pasować do podmiotu i do czasu zdania. Czasownik może też wystąpić jako imiesłów zakończony na „-ing” lub „-ed”.

Wskazówki: znajdź podmiot, a potem zapytaj, co on robi albo w jakim jest stanie. Sprawdź pobliskie czasowniki posiłkowe, takie jak „is”, „was”, „has” lub „can”.

Czasownik modalny to szczególny czasownik posiłkowy, który wyraża możliwość, umiejętność, pozwolenie, radę, przewidywanie lub konieczność. Najczęstsze czasowniki modalne to „can”, „could”, „may”, „might”, „must”, „should”, „will” i „would”.

Najmocniejszą wskazówką jest słowo po luce: po czasowniku modalnym zwykle stoi czasownik w formie podstawowej, bez „to”. Na przykład: „might occur”, „could explain” i „should compare”.

Przymiotnik opisuje rzeczownik. Zwykle stoi bezpośrednio przed tym rzeczownikiem albo po czasowniku łączącym, takim jak „be”, „seem” czy „become”.

Wskazówki: szukaj rzeczownika tuż po luce albo czasownika łączącego przed nią. Na przymiotnik wskazują też „more”, „most”, „-er” i „-est”.

Przysłówek określa czasownik, przymiotnik albo inny przysłówek. Może mówić, jak, kiedy, gdzie lub w jakim stopniu coś się dzieje.

Końcówka „-ly” to mocna wskazówka, choć nie każdy przysłówek kończy się na „-ly” i nie każde słowo z „-ly” jest przysłówkiem. Sprawdź, jaką funkcję pełni słowo w zdaniu.

Przyimek to krótkie słowo strukturalne, które pokazuje związek: miejsce, czas, kierunek, źródło lub sposób. Typowe przykłady to „in”, „on”, „at”, „by”, „with”, „through” i „between”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc bardzo proste słowa strukturalne też często są ucinane.

Określnik (determiner) wprowadza grupę rzeczownikową albo zawęża jej znaczenie. Mówi nam, który, ile albo czyj. Przykłady to „a”, „an”, „the”, „this”, „these”, „each”, „every”, „several” i „many”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc krótkie słowa gramatyczne, które wprowadzają rzeczowniki, często okazują się odpowiedzią.

Nie musisz znać każdego trudnego słowa, aby uzupełnić te luki. Gramatyka daje Ci pewny punkt wyjścia, a widoczne litery potwierdzają Twój wybór.

1. Na chwilę zignoruj widoczne litery.
2. Przeczytaj słowa po obu stronach luki i zapytaj: jaką funkcję musi pełnić brakujące słowo?
3. Przewidź część mowy: rzeczownik, czasownik, czasownik modalny, przymiotnik, przysłówek, przyimek lub określnik.
4. Z widocznych liter i znaczenia korzystaj dopiero wtedy, gdy znasz już część mowy.

Rzeczownik nazywa osobę, miejsce, rzecz lub ideę. W zdaniu często pełni jedną z dwóch funkcji: podmiotu, który wykonuje czynność, albo dopełnienia, na które czynność jest skierowana.

Szukaj mocnych wskazówek: „a”, „an”, „the”, „this” lub „that” przed luką, przymiotnik tuż przed nią albo czasownik lub przyimek, który wymaga po sobie dopełnienia.

Niektóre rzeczowniki występują w stałych wyrażeniach łączących, które wiążą ze sobą myśli. Ucz się całego wyrażenia jako jednej przydatnej całości, na przykład „for example”, „in fact” i „as a result”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc proste słowo strukturalne wewnątrz wyrażenia łączącego łatwo może stać się luką.

Czasownik wyraża czynność lub stan. Musi pasować do podmiotu i do czasu zdania. Czasownik może też wystąpić jako imiesłów zakończony na „-ing” lub „-ed”.

Wskazówki: znajdź podmiot, a potem zapytaj, co on robi albo w jakim jest stanie. Sprawdź pobliskie czasowniki posiłkowe, takie jak „is”, „was”, „has” lub „can”.

Czasownik modalny to szczególny czasownik posiłkowy, który wyraża możliwość, umiejętność, pozwolenie, radę, przewidywanie lub konieczność. Najczęstsze czasowniki modalne to „can”, „could”, „may”, „might”, „must”, „should”, „will” i „would”.

Najmocniejszą wskazówką jest słowo po luce: po czasowniku modalnym zwykle stoi czasownik w formie podstawowej, bez „to”. Na przykład: „might occur”, „could explain” i „should compare”.

Przymiotnik opisuje rzeczownik. Zwykle stoi bezpośrednio przed tym rzeczownikiem albo po czasowniku łączącym, takim jak „be”, „seem” czy „become”.

Wskazówki: szukaj rzeczownika tuż po luce albo czasownika łączącego przed nią. Na przymiotnik wskazują też „more”, „most”, „-er” i „-est”.

Przysłówek określa czasownik, przymiotnik albo inny przysłówek. Może mówić, jak, kiedy, gdzie lub w jakim stopniu coś się dzieje.

Końcówka „-ly” to mocna wskazówka, choć nie każdy przysłówek kończy się na „-ly” i nie każde słowo z „-ly” jest przysłówkiem. Sprawdź, jaką funkcję pełni słowo w zdaniu.

Przyimek to krótkie słowo strukturalne, które pokazuje związek: miejsce, czas, kierunek, źródło lub sposób. Typowe przykłady to „in”, „on”, „at”, „by”, „with”, „through” i „between”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc bardzo proste słowa strukturalne też często są ucinane.

Określnik (determiner) wprowadza grupę rzeczownikową albo zawęża jej znaczenie. Mówi nam, który, ile albo czyj. Przykłady to „a”, „an”, „the”, „this”, „these”, „each”, „every”, „several” i „many”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc krótkie słowa gramatyczne, które wprowadzają rzeczowniki, często okazują się odpowiedzią.

Nie musisz znać każdego trudnego słowa, aby uzupełnić te luki. Gramatyka daje Ci pewny punkt wyjścia, a widoczne litery potwierdzają Twój wybór.

1. Na chwilę zignoruj widoczne litery.
2. Przeczytaj słowa po obu stronach luki i zapytaj: jaką funkcję musi pełnić brakujące słowo?
3. Przewidź część mowy: rzeczownik, czasownik, czasownik modalny, przymiotnik, przysłówek, przyimek lub określnik.
4. Z widocznych liter i znaczenia korzystaj dopiero wtedy, gdy znasz już część mowy.

Rzeczownik nazywa osobę, miejsce, rzecz lub ideę. W zdaniu często pełni jedną z dwóch funkcji: podmiotu, który wykonuje czynność, albo dopełnienia, na które czynność jest skierowana.

Szukaj mocnych wskazówek: „a”, „an”, „the”, „this” lub „that” przed luką, przymiotnik tuż przed nią albo czasownik lub przyimek, który wymaga po sobie dopełnienia.

Niektóre rzeczowniki występują w stałych wyrażeniach łączących, które wiążą ze sobą myśli. Ucz się całego wyrażenia jako jednej przydatnej całości, na przykład „for example”, „in fact” i „as a result”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc proste słowo strukturalne wewnątrz wyrażenia łączącego łatwo może stać się luką.

Czasownik wyraża czynność lub stan. Musi pasować do podmiotu i do czasu zdania. Czasownik może też wystąpić jako imiesłów zakończony na „-ing” lub „-ed”.

Wskazówki: znajdź podmiot, a potem zapytaj, co on robi albo w jakim jest stanie. Sprawdź pobliskie czasowniki posiłkowe, takie jak „is”, „was”, „has” lub „can”.

Czasownik modalny to szczególny czasownik posiłkowy, który wyraża możliwość, umiejętność, pozwolenie, radę, przewidywanie lub konieczność. Najczęstsze czasowniki modalne to „can”, „could”, „may”, „might”, „must”, „should”, „will” i „would”.

Najmocniejszą wskazówką jest słowo po luce: po czasowniku modalnym zwykle stoi czasownik w formie podstawowej, bez „to”. Na przykład: „might occur”, „could explain” i „should compare”.

Przymiotnik opisuje rzeczownik. Zwykle stoi bezpośrednio przed tym rzeczownikiem albo po czasowniku łączącym, takim jak „be”, „seem” czy „become”.

Wskazówki: szukaj rzeczownika tuż po luce albo czasownika łączącego przed nią. Na przymiotnik wskazują też „more”, „most”, „-er” i „-est”.

Przysłówek określa czasownik, przymiotnik albo inny przysłówek. Może mówić, jak, kiedy, gdzie lub w jakim stopniu coś się dzieje.

Końcówka „-ly” to mocna wskazówka, choć nie każdy przysłówek kończy się na „-ly” i nie każde słowo z „-ly” jest przysłówkiem. Sprawdź, jaką funkcję pełni słowo w zdaniu.

Przyimek to krótkie słowo strukturalne, które pokazuje związek: miejsce, czas, kierunek, źródło lub sposób. Typowe przykłady to „in”, „on”, „at”, „by”, „with”, „through” i „between”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc bardzo proste słowa strukturalne też często są ucinane.

Określnik (determiner) wprowadza grupę rzeczownikową albo zawęża jej znaczenie. Mówi nam, który, ile albo czyj. Przykłady to „a”, „an”, „the”, „this”, „these”, „each”, „every”, „several” i „many”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc krótkie słowa gramatyczne, które wprowadzają rzeczowniki, często okazują się odpowiedzią.

Nie musisz znać każdego trudnego słowa, aby uzupełnić te luki. Gramatyka daje Ci pewny punkt wyjścia, a widoczne litery potwierdzają Twój wybór.

1. Na chwilę zignoruj widoczne litery.
2. Przeczytaj słowa po obu stronach luki i zapytaj: jaką funkcję musi pełnić brakujące słowo?
3. Przewidź część mowy: rzeczownik, czasownik, czasownik modalny, przymiotnik, przysłówek, przyimek lub określnik.
4. Z widocznych liter i znaczenia korzystaj dopiero wtedy, gdy znasz już część mowy.

Rzeczownik nazywa osobę, miejsce, rzecz lub ideę. W zdaniu często pełni jedną z dwóch funkcji: podmiotu, który wykonuje czynność, albo dopełnienia, na które czynność jest skierowana.

Szukaj mocnych wskazówek: „a”, „an”, „the”, „this” lub „that” przed luką, przymiotnik tuż przed nią albo czasownik lub przyimek, który wymaga po sobie dopełnienia.

Niektóre rzeczowniki występują w stałych wyrażeniach łączących, które wiążą ze sobą myśli. Ucz się całego wyrażenia jako jednej przydatnej całości, na przykład „for example”, „in fact” i „as a result”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc proste słowo strukturalne wewnątrz wyrażenia łączącego łatwo może stać się luką.

Czasownik wyraża czynność lub stan. Musi pasować do podmiotu i do czasu zdania. Czasownik może też wystąpić jako imiesłów zakończony na „-ing” lub „-ed”.

Wskazówki: znajdź podmiot, a potem zapytaj, co on robi albo w jakim jest stanie. Sprawdź pobliskie czasowniki posiłkowe, takie jak „is”, „was”, „has” lub „can”.

Czasownik modalny to szczególny czasownik posiłkowy, który wyraża możliwość, umiejętność, pozwolenie, radę, przewidywanie lub konieczność. Najczęstsze czasowniki modalne to „can”, „could”, „may”, „might”, „must”, „should”, „will” i „would”.

Najmocniejszą wskazówką jest słowo po luce: po czasowniku modalnym zwykle stoi czasownik w formie podstawowej, bez „to”. Na przykład: „might occur”, „could explain” i „should compare”.

Przymiotnik opisuje rzeczownik. Zwykle stoi bezpośrednio przed tym rzeczownikiem albo po czasowniku łączącym, takim jak „be”, „seem” czy „become”.

Wskazówki: szukaj rzeczownika tuż po luce albo czasownika łączącego przed nią. Na przymiotnik wskazują też „more”, „most”, „-er” i „-est”.

Przysłówek określa czasownik, przymiotnik albo inny przysłówek. Może mówić, jak, kiedy, gdzie lub w jakim stopniu coś się dzieje.

Końcówka „-ly” to mocna wskazówka, choć nie każdy przysłówek kończy się na „-ly” i nie każde słowo z „-ly” jest przysłówkiem. Sprawdź, jaką funkcję pełni słowo w zdaniu.

Przyimek to krótkie słowo strukturalne, które pokazuje związek: miejsce, czas, kierunek, źródło lub sposób. Typowe przykłady to „in”, „on”, „at”, „by”, „with”, „through” i „between”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc bardzo proste słowa strukturalne też często są ucinane.

Określnik (determiner) wprowadza grupę rzeczownikową albo zawęża jej znaczenie. Mówi nam, który, ile albo czyj. Przykłady to „a”, „an”, „the”, „this”, „these”, „each”, „every”, „several” i „many”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc krótkie słowa gramatyczne, które wprowadzają rzeczowniki, często okazują się odpowiedzią.

Nie musisz znać każdego trudnego słowa, aby uzupełnić te luki. Gramatyka daje Ci pewny punkt wyjścia, a widoczne litery potwierdzają Twój wybór.

1. Na chwilę zignoruj widoczne litery.
2. Przeczytaj słowa po obu stronach luki i zapytaj: jaką funkcję musi pełnić brakujące słowo?
3. Przewidź część mowy: rzeczownik, czasownik, czasownik modalny, przymiotnik, przysłówek, przyimek lub określnik.
4. Z widocznych liter i znaczenia korzystaj dopiero wtedy, gdy znasz już część mowy.

Rzeczownik nazywa osobę, miejsce, rzecz lub ideę. W zdaniu często pełni jedną z dwóch funkcji: podmiotu, który wykonuje czynność, albo dopełnienia, na które czynność jest skierowana.

Szukaj mocnych wskazówek: „a”, „an”, „the”, „this” lub „that” przed luką, przymiotnik tuż przed nią albo czasownik lub przyimek, który wymaga po sobie dopełnienia.

Niektóre rzeczowniki występują w stałych wyrażeniach łączących, które wiążą ze sobą myśli. Ucz się całego wyrażenia jako jednej przydatnej całości, na przykład „for example”, „in fact” i „as a result”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc proste słowo strukturalne wewnątrz wyrażenia łączącego łatwo może stać się luką.

Czasownik wyraża czynność lub stan. Musi pasować do podmiotu i do czasu zdania. Czasownik może też wystąpić jako imiesłów zakończony na „-ing” lub „-ed”.

Wskazówki: znajdź podmiot, a potem zapytaj, co on robi albo w jakim jest stanie. Sprawdź pobliskie czasowniki posiłkowe, takie jak „is”, „was”, „has” lub „can”.

Czasownik modalny to szczególny czasownik posiłkowy, który wyraża możliwość, umiejętność, pozwolenie, radę, przewidywanie lub konieczność. Najczęstsze czasowniki modalne to „can”, „could”, „may”, „might”, „must”, „should”, „will” i „would”.

Najmocniejszą wskazówką jest słowo po luce: po czasowniku modalnym zwykle stoi czasownik w formie podstawowej, bez „to”. Na przykład: „might occur”, „could explain” i „should compare”.

Przymiotnik opisuje rzeczownik. Zwykle stoi bezpośrednio przed tym rzeczownikiem albo po czasowniku łączącym, takim jak „be”, „seem” czy „become”.

Wskazówki: szukaj rzeczownika tuż po luce albo czasownika łączącego przed nią. Na przymiotnik wskazują też „more”, „most”, „-er” i „-est”.

Przysłówek określa czasownik, przymiotnik albo inny przysłówek. Może mówić, jak, kiedy, gdzie lub w jakim stopniu coś się dzieje.

Końcówka „-ly” to mocna wskazówka, choć nie każdy przysłówek kończy się na „-ly” i nie każde słowo z „-ly” jest przysłówkiem. Sprawdź, jaką funkcję pełni słowo w zdaniu.

Przyimek to krótkie słowo strukturalne, które pokazuje związek: miejsce, czas, kierunek, źródło lub sposób. Typowe przykłady to „in”, „on”, „at”, „by”, „with”, „through” i „between”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc bardzo proste słowa strukturalne też często są ucinane.

Określnik (determiner) wprowadza grupę rzeczownikową albo zawęża jej znaczenie. Mówi nam, który, ile albo czyj. Przykłady to „a”, „an”, „the”, „this”, „these”, „each”, „every”, „several” i „many”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc krótkie słowa gramatyczne, które wprowadzają rzeczowniki, często okazują się odpowiedzią.

Nie musisz znać każdego trudnego słowa, aby uzupełnić te luki. Gramatyka daje Ci pewny punkt wyjścia, a widoczne litery potwierdzają Twój wybór.

1. Na chwilę zignoruj widoczne litery.
2. Przeczytaj słowa po obu stronach luki i zapytaj: jaką funkcję musi pełnić brakujące słowo?
3. Przewidź część mowy: rzeczownik, czasownik, czasownik modalny, przymiotnik, przysłówek, przyimek lub określnik.
4. Z widocznych liter i znaczenia korzystaj dopiero wtedy, gdy znasz już część mowy.

Rzeczownik nazywa osobę, miejsce, rzecz lub ideę. W zdaniu często pełni jedną z dwóch funkcji: podmiotu, który wykonuje czynność, albo dopełnienia, na które czynność jest skierowana.

Szukaj mocnych wskazówek: „a”, „an”, „the”, „this” lub „that” przed luką, przymiotnik tuż przed nią albo czasownik lub przyimek, który wymaga po sobie dopełnienia.

Niektóre rzeczowniki występują w stałych wyrażeniach łączących, które wiążą ze sobą myśli. Ucz się całego wyrażenia jako jednej przydatnej całości, na przykład „for example”, „in fact” i „as a result”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc proste słowo strukturalne wewnątrz wyrażenia łączącego łatwo może stać się luką.

Czasownik wyraża czynność lub stan. Musi pasować do podmiotu i do czasu zdania. Czasownik może też wystąpić jako imiesłów zakończony na „-ing” lub „-ed”.

Wskazówki: znajdź podmiot, a potem zapytaj, co on robi albo w jakim jest stanie. Sprawdź pobliskie czasowniki posiłkowe, takie jak „is”, „was”, „has” lub „can”.

Czasownik modalny to szczególny czasownik posiłkowy, który wyraża możliwość, umiejętność, pozwolenie, radę, przewidywanie lub konieczność. Najczęstsze czasowniki modalne to „can”, „could”, „may”, „might”, „must”, „should”, „will” i „would”.

Najmocniejszą wskazówką jest słowo po luce: po czasowniku modalnym zwykle stoi czasownik w formie podstawowej, bez „to”. Na przykład: „might occur”, „could explain” i „should compare”.

Przymiotnik opisuje rzeczownik. Zwykle stoi bezpośrednio przed tym rzeczownikiem albo po czasowniku łączącym, takim jak „be”, „seem” czy „become”.

Wskazówki: szukaj rzeczownika tuż po luce albo czasownika łączącego przed nią. Na przymiotnik wskazują też „more”, „most”, „-er” i „-est”.

Przysłówek określa czasownik, przymiotnik albo inny przysłówek. Może mówić, jak, kiedy, gdzie lub w jakim stopniu coś się dzieje.

Końcówka „-ly” to mocna wskazówka, choć nie każdy przysłówek kończy się na „-ly” i nie każde słowo z „-ly” jest przysłówkiem. Sprawdź, jaką funkcję pełni słowo w zdaniu.

Przyimek to krótkie słowo strukturalne, które pokazuje związek: miejsce, czas, kierunek, źródło lub sposób. Typowe przykłady to „in”, „on”, „at”, „by”, „with”, „through” i „between”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc bardzo proste słowa strukturalne też często są ucinane.

Określnik (determiner) wprowadza grupę rzeczownikową albo zawęża jej znaczenie. Mówi nam, który, ile albo czyj. Przykłady to „a”, „an”, „the”, „this”, „these”, „each”, „every”, „several” i „many”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc krótkie słowa gramatyczne, które wprowadzają rzeczowniki, często okazują się odpowiedzią.

Nie musisz znać każdego trudnego słowa, aby uzupełnić te luki. Gramatyka daje Ci pewny punkt wyjścia, a widoczne litery potwierdzają Twój wybór.

1. Na chwilę zignoruj widoczne litery.
2. Przeczytaj słowa po obu stronach luki i zapytaj: jaką funkcję musi pełnić brakujące słowo?
3. Przewidź część mowy: rzeczownik, czasownik, czasownik modalny, przymiotnik, przysłówek, przyimek lub określnik.
4. Z widocznych liter i znaczenia korzystaj dopiero wtedy, gdy znasz już część mowy.

Rzeczownik nazywa osobę, miejsce, rzecz lub ideę. W zdaniu często pełni jedną z dwóch funkcji: podmiotu, który wykonuje czynność, albo dopełnienia, na które czynność jest skierowana.

Szukaj mocnych wskazówek: „a”, „an”, „the”, „this” lub „that” przed luką, przymiotnik tuż przed nią albo czasownik lub przyimek, który wymaga po sobie dopełnienia.

Niektóre rzeczowniki występują w stałych wyrażeniach łączących, które wiążą ze sobą myśli. Ucz się całego wyrażenia jako jednej przydatnej całości, na przykład „for example”, „in fact” i „as a result”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc proste słowo strukturalne wewnątrz wyrażenia łączącego łatwo może stać się luką.

Czasownik wyraża czynność lub stan. Musi pasować do podmiotu i do czasu zdania. Czasownik może też wystąpić jako imiesłów zakończony na „-ing” lub „-ed”.

Wskazówki: znajdź podmiot, a potem zapytaj, co on robi albo w jakim jest stanie. Sprawdź pobliskie czasowniki posiłkowe, takie jak „is”, „was”, „has” lub „can”.

Czasownik modalny to szczególny czasownik posiłkowy, który wyraża możliwość, umiejętność, pozwolenie, radę, przewidywanie lub konieczność. Najczęstsze czasowniki modalne to „can”, „could”, „may”, „might”, „must”, „should”, „will” i „would”.

Najmocniejszą wskazówką jest słowo po luce: po czasowniku modalnym zwykle stoi czasownik w formie podstawowej, bez „to”. Na przykład: „might occur”, „could explain” i „should compare”.

Przymiotnik opisuje rzeczownik. Zwykle stoi bezpośrednio przed tym rzeczownikiem albo po czasowniku łączącym, takim jak „be”, „seem” czy „become”.

Wskazówki: szukaj rzeczownika tuż po luce albo czasownika łączącego przed nią. Na przymiotnik wskazują też „more”, „most”, „-er” i „-est”.

Przysłówek określa czasownik, przymiotnik albo inny przysłówek. Może mówić, jak, kiedy, gdzie lub w jakim stopniu coś się dzieje.

Końcówka „-ly” to mocna wskazówka, choć nie każdy przysłówek kończy się na „-ly” i nie każde słowo z „-ly” jest przysłówkiem. Sprawdź, jaką funkcję pełni słowo w zdaniu.

Przyimek to krótkie słowo strukturalne, które pokazuje związek: miejsce, czas, kierunek, źródło lub sposób. Typowe przykłady to „in”, „on”, „at”, „by”, „with”, „through” i „between”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc bardzo proste słowa strukturalne też często są ucinane.

Określnik (determiner) wprowadza grupę rzeczownikową albo zawęża jej znaczenie. Mówi nam, który, ile albo czyj. Przykłady to „a”, „an”, „the”, „this”, „these”, „each”, „every”, „several” i „many”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc krótkie słowa gramatyczne, które wprowadzają rzeczowniki, często okazują się odpowiedzią.

Nie musisz znać każdego trudnego słowa, aby uzupełnić te luki. Gramatyka daje Ci pewny punkt wyjścia, a widoczne litery potwierdzają Twój wybór.

1. Na chwilę zignoruj widoczne litery.
2. Przeczytaj słowa po obu stronach luki i zapytaj: jaką funkcję musi pełnić brakujące słowo?
3. Przewidź część mowy: rzeczownik, czasownik, czasownik modalny, przymiotnik, przysłówek, przyimek lub określnik.
4. Z widocznych liter i znaczenia korzystaj dopiero wtedy, gdy znasz już część mowy.

Rzeczownik nazywa osobę, miejsce, rzecz lub ideę. W zdaniu często pełni jedną z dwóch funkcji: podmiotu, który wykonuje czynność, albo dopełnienia, na które czynność jest skierowana.

Szukaj mocnych wskazówek: „a”, „an”, „the”, „this” lub „that” przed luką, przymiotnik tuż przed nią albo czasownik lub przyimek, który wymaga po sobie dopełnienia.

Niektóre rzeczowniki występują w stałych wyrażeniach łączących, które wiążą ze sobą myśli. Ucz się całego wyrażenia jako jednej przydatnej całości, na przykład „for example”, „in fact” i „as a result”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc proste słowo strukturalne wewnątrz wyrażenia łączącego łatwo może stać się luką.

Czasownik wyraża czynność lub stan. Musi pasować do podmiotu i do czasu zdania. Czasownik może też wystąpić jako imiesłów zakończony na „-ing” lub „-ed”.

Wskazówki: znajdź podmiot, a potem zapytaj, co on robi albo w jakim jest stanie. Sprawdź pobliskie czasowniki posiłkowe, takie jak „is”, „was”, „has” lub „can”.

Czasownik modalny to szczególny czasownik posiłkowy, który wyraża możliwość, umiejętność, pozwolenie, radę, przewidywanie lub konieczność. Najczęstsze czasowniki modalne to „can”, „could”, „may”, „might”, „must”, „should”, „will” i „would”.

Najmocniejszą wskazówką jest słowo po luce: po czasowniku modalnym zwykle stoi czasownik w formie podstawowej, bez „to”. Na przykład: „might occur”, „could explain” i „should compare”.

Przymiotnik opisuje rzeczownik. Zwykle stoi bezpośrednio przed tym rzeczownikiem albo po czasowniku łączącym, takim jak „be”, „seem” czy „become”.

Wskazówki: szukaj rzeczownika tuż po luce albo czasownika łączącego przed nią. Na przymiotnik wskazują też „more”, „most”, „-er” i „-est”.

Przysłówek określa czasownik, przymiotnik albo inny przysłówek. Może mówić, jak, kiedy, gdzie lub w jakim stopniu coś się dzieje.

Końcówka „-ly” to mocna wskazówka, choć nie każdy przysłówek kończy się na „-ly” i nie każde słowo z „-ly” jest przysłówkiem. Sprawdź, jaką funkcję pełni słowo w zdaniu.

Przyimek to krótkie słowo strukturalne, które pokazuje związek: miejsce, czas, kierunek, źródło lub sposób. Typowe przykłady to „in”, „on”, „at”, „by”, „with”, „through” i „between”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc bardzo proste słowa strukturalne też często są ucinane.

Określnik (determiner) wprowadza grupę rzeczownikową albo zawęża jej znaczenie. Mówi nam, który, ile albo czyj. Przykłady to „a”, „an”, „the”, „this”, „these”, „each”, „every”, „several” i „many”.

Wielu zdających spodziewa się, że tekst akademicki sprawdza tylko trudne słownictwo, takie jak „photosynthesis” czy „archaeological”. W rzeczywistości w tym zadaniu brakuje liter w słowach rozmieszczonych w regularnych odstępach, więc krótkie słowa gramatyczne, które wprowadzają rzeczowniki, często okazują się odpowiedzią.